De mythe van de parel en de zee

De mythe van de parel en de zee.
Bonkende golven op de kade van de zoete zomer zon.
Bruisend en hongerig maakt jouw zout mijn lippen droog.
Jouw schuimkoppen laten mij zweten in mijn oesterschelp.
Ik wil eruit, zwemmen in jou, mijn zee. 

Langs elke zijde echoot jouw gestalte

als een schaduw mij vergezellend,
maar wil ik zoete troost van jou,
dan schuurt mijn gezicht
over een ruwe huid van stenen.

En, geen schelp is mijn bagage meer

slechts een paspoort voor het paradijs.

Marije Friese
Uit: Doe maar dicht maar 1993